Door Katie O’Malley

Iran (MNN) – Terwijl de Verenigde Staten en Iran afstevenen op een nieuwe gespreksronde, Lana Silk met Transform Iran dat ze niet dezelfde taal spreken.

“Onze definities van woorden als ‘vrede’ en zelfs ‘onderhandeling’ zijn verschillend,” zegt Silk. “We hebben verschillende waarden in onze westerse waarden – echt, onze joods-christelijke waarden – en het islamitische waardesysteem van Iran. Er is geen middenweg.”

Voor veel Westerse mensen betekent “vrede” samenleven met wederzijds respect. Maar voor het Iraanse regime “hebben ze het daar niet over [coëxistentie] als ze het over vrede hebben. Ze willen domineren. Ze willen dat iedereen zich onderwerpt aan de islam,” zegt Silk.

Een staakt-het-vuren dat niet gevierd moet worden

Het staakt-het-vuren tussen de VS en Iran, dat op 22 april afloopt, is voor veel Iraniërs geen goed nieuws.

“Toen ik het nieuws over het staakt-het-vuren hoorde, was mijn onmiddellijke reactie teleurstelling, een soort hartverscheurend gevoel,” zegt Silk. “Elke Iraniër die ik sindsdien heb gesproken, binnen en buiten het land, had dezelfde negatieve reactie op het staakt-het-vuren.”

Dit is wat één persoon vertelde aan Transform Iran:

Ondanks alle ontberingen, het geluid van explosies, schade aan huizen en zelfs persoonlijk letsel, geloofden velen van ons dat deze oorlog ons eindelijk naar een punt van bevrijding en vrijheid zou kunnen brengen. Daarom werd de aankondiging van een staakt-het-vuren niet gezien als een teken van troost, maar eerder als het verlies van de hoop die zich in onze harten begon te vormen.

De tijdelijke pauze in de vijandelijkheden heeft ook ruimte gemaakt voor het Iraanse regime om zich te richten op “interne bedreigingen.”

“Ik las een rapport dat een van de justitiële leiders een oproep had gedaan om de executies te versnellen, nu ze niet midden in een oorlog zitten,” zegt Silk.

Waar de gesprekken tussen de VS en Iran ook heen gaan, ze zegt dat we niet moeten vergeten dat het Iraanse regime niet is veranderd. Als er al iets is dat de bezorgdheid zou moeten vergroten.

“Onze strijd met Iran – dezelfde zorgen over veiligheid, dezelfde zorgen over vrijheid – is er nog steeds,” zegt ze. “Iran is vernederd. Dat erkennen ze, maar niet publiekelijk. Over het terugwinnen van hun eer en macht. Ze hebben nog steeds geld, wapens, hun land, hun grondstoffen. Dus dit wordt een serieuze zaak.”

Vecht met gebed

Alle geopolitieke zorgen daargelaten, dringt Silk er bij christenen op aan om de geestelijke strijd niet te vergeten.

“Iran is al enige tijd een geestelijk bolwerk voor de vijand. Hij gebruikt het voor kwade bedoelingen en de strijd wordt steeds heviger,” zegt ze.

De kerk is gegroeid in aantal en in kracht. De wereldwijde kerk heeft opgelet en we vechten – met vechten bedoel ik bidden.

Bid mee voor de verzoeken hieronder. Neem God op Zijn woord dat het een verschil maakt, zoals Jakobus 5:16 zegt: “Het gebed van een rechtvaardig mens heeft grote kracht als het werkt.”

Als uiting van je gebeden, overweeg dan om financiële steun te geven aan Transform Irante steunen. Hun team biedt hulp, breidt traumaverwerking uit en traint evangelisten om mensen in heel Iran te dienen.

“We trainen evangelisten omdat de mensen Jezus echt nodig hebben,” zegt Silk. “We willen er zeker van zijn dat we in die behoefte voorzien en ook in hun praktische behoeften op dit moment.”

De headerafbeelding is een stockfoto met dank aan een gebruiker genaamd mhrezaa via Unsplash.

Inzetafbeeldingen: Azadi-plein, Teheran, Iran (Stockfoto met dank aan Erfan Ro via Unsplash) en Iraanse jongen (Representatieve stockfoto met dank aan Zahra Amiri via Unsplash)

Artikel oorspronkelijk gepubliceerd op: Mission Network News