De vervolgde kerk in Iran laat zien waarom geloof gevaarlijk is

De vervolgde kerk in Iran laat zien waarom geloof gevaarlijk is

Published on 19 november 2026
6 min read

Door Lana Silk

Een Iraanse predikant zei ooit tegen mij: “Ik zou me zorgen maken als de vijand mij niet als een bedreiging voor zijn plannen zou zien.”

In het comfortabele Amerika beschouwen we onze vrijheid van geloof vaak als vanzelfsprekend. Met stof op onze Bijbels, de voortdurende nieuwsstroom binnen handbereik en tal van andere mogelijkheden naast de kerkdienst op zondag, lopen we het risico te vervallen in een geloof dat nauwelijks een bedreiging vormt voor de vijand.

Onverschilligheid tegenover Jezus leidt tot even onverschillige strijders voor het Koninkrijk van God. En dit is precies waar Satan ons wil houden: als een onschadelijke factor.

Toch leven op de donkerste, meest corrupte plekken op aarde, waar mensen wanhopig op zoek zijn naar hoop – in landen als Iran – enkele van de meest stralende strijders voor het Koninkrijk van God.

Ik ben in Iran geboren aan het begin van de Islamitische Revolutie en getuig van alles wat Christus heeft gedaan, en nog steeds doet, door middel van onstuitbare Iraanse christenen.

Geïnspireerd door de vroege kerk geven deze volgelingen van Christus een hedendaags beeld van wat het betekent om vanwege hun geloof in Jezus te worden opgejaagd, verminkt, gevangengezet en gedood. Elke ziel is een levend voorbeeld van wat het betekent om voor Jezus te leven, zichzelf te verloochenen en de vijand in gevaar te brengen.

Wat als ook wij christenen zouden kunnen worden die ‘gevaarlijk zijn voor de vijand’?

Er zijn verschillende lessen die we kunnen leren van de vervolgde kerk en die ons kunnen helpen ons geloof in daden om te zetten.

Jezus is de prijs meer dan waard — boven alle angst

Jezus heeft nooit verzwegen wat het kost om Hem te volgen. Hij zei dat we ons kruis moesten opnemen en waarschuwde dat onze gehoorzaamheid ons relaties zou kunnen kosten. We moeten ons afvragen: is Hij het waard om te doen wat het volgen van Hem van ons vraagt?

Onszelf beschermen mag niet de prioriteit van ons leven zijn wanneer we in de schaduw van onze Verlosser wandelen. Sterker nog, wanneer we het feit omarmen dat we vanwege ons geloof vervolging zullen ondergaan, en dat met vreugde doen, openen we ons voor een geheel nieuw perspectief op het leven — waarin leven Christus is, en sterven winst.

Net als voor de mensen in Iran zal de Heer ons naar plaatsen leiden die we zelf nooit zouden kiezen. Op die plaatsen groeit ons vertrouwen in God, in de wetenschap dat, hoewel ons leven ons misschien wordt ontnomen, onze eeuwige ziel is toevertrouwd aan Hem die de gevangenen bevrijdt.

Intimiteit met God verandert de manier waarop we lijden begrijpen (en omarmen)

Veel Iraanse gelovigen spreken over menselijk lijden met een verlangen dat voor velen van ons hier in het Westen maar al te moeilijk te bevatten is.

Ik ken een man die vanwege zijn geloof een gevangenisstraf heeft uitgezeten, afgesloten van zijn vrouw en gezin. In zijn cel kwam Jezus hem troosten met een verblindend licht. Zelfs vandaag de dag verlangt deze vrije man nog steeds naar die tijd in juist die cel, samen met Jezus.

Het is zo’n onschatbare en volmaakte verbondenheid met God dat aardse zaken in het niet vallen bij de schoonheid daarvan. Door dergelijk lijden gewillig te omarmen en die honger naar Christus te stillen, wordt men een onstuitbare christen.

Het liefhebben van onze vervolgers hoort bij het bestrijden van het kwaad

Wanneer vrienden of familieleden zijn gearresteerd, aangevallen of vermoord, krijgt ‘onze vijanden liefhebben’ een pijnlijk concrete betekenis. Je moet het kwaad dat zij doen onder ogen zien, maar tegelijkertijd niet vergeten dat Jezus ook voor hen is gestorven.

We kunnen niet besluiten dat sommige mensen buiten het bereik van Zijn genade vallen.

Dit idee zet Iraanse christenen aan tot actie. Ze laten dagelijks in de praktijk zien wat het betekent om hun vervolgers lief te hebben. Ze bidden voor de zeer militante leiders die hun zusters en moeders hebben aangevallen, voor de gevangenisbewakers die hun familieleden en vrienden hebben geslagen, en voor de regeringsleiders die deze bevelen tot wreedheid doorgeven om christenen aan te vallen. Ze bidden dat de onderdrukten bevrijd mogen worden, en ze bidden dat hun onderdrukkers tot bekering in Christus mogen komen.

„Want onze strijd is niet gericht tegen mensen van vlees en bloed, maar tegen de heersers, tegen de machten, tegen de krachten van deze duistere wereld en tegen de geestelijke krachten van het kwaad in de hemelse gewesten” (Efeziërs 6:12).

We moeten moedig, vastberaden en onderscheidingsvermogen tonen — altijd geleid door de Heilige Geest

Iraniërs die het evangelie verkondigen, hebben in elk aspect van hun werk de leiding van de Heilige Geest nodig: op wie ze kunnen vertrouwen, wanneer ze moeten spreken, wanneer ze in actie moeten komen en wanneer ze moeten afwachten. Moed neemt hun behoefte om te luisteren niet weg, maar maakt luisteren juist des te belangrijker.

Door de Heilige Geest en via Gods Woord worden zij geleid naar een diepere vrijmoedigheid en vastberadenheid.

Voor ons in het Westen geldt: als we werkelijk zo wanhopig zijn om degenen te bereiken die Christus nog niet kennen, moeten we vurig voor hen bidden, de Heilige Geest vragen ons te leiden naar plaatsen waar we anders niet heen zouden gaan, elke ziel als belangrijk voor God beschouwen en vastbesloten zijn om het Goede Nieuws te delen met iedereen die we leren kennen.

Het is ons actieve, in de praktijk gebrachte geloof in Christus dat ons gevaarlijk maakt voor de vijand.

Laten we, net als de kerk in Iran, ten strijde trekken en onze kostbare verlossing net zo koesteren als de vervolgde kerk dat doet, en de apathie die aan de deur staat om ons stilletjes te overweldigen, uitroeien. Dat is wat de vijand doet beven.

Lana Silk is voorzitter en CEO van Transform Iran, een christelijke organisatie die zich inzet voor Iraniërs door middel van evangelisatie, discipelschap, het stichten van kerken, traumazorg en humanitaire evangelisatie. Ze is geboren en getogen in Iran en zet zich met hart en ziel in voor de bevolking van Iran en voor de versterking van de snelgroeiende ondergrondse kerk wereldwijd.

Kopafbeelding: Iraanse christenen wonen op 6 januari 2026 een mis bij ter ere van het Armeense Kerstfeest in de Armeense Sint-Sarkis-kathedraal in Teheran. | Atta KENARE/AFP via Getty Images

Oorspronkelijk gepubliceerd op: The Christian Post

Share
Transform Iran lanceert een gratis, landelijk programma voor traumaverwerking en begeleiding voor Iraniërs
cta bg

Doneer vandaag

De donaties worden rechtstreeks besteed aan het verkondigen van het evangelie, het onderwijzen van christenen in de bijbelse waarheid en het opleiden van leiders die de transformerende liefde van Christus delen met Iran - en daarbuiten.