Terwijl Iran de krantenkoppen blijft domineren – met protesten, gewelddadig optreden en escalerende conflicten – is de realiteit in het land verwoestender en complexer dan velen zich realiseren.

In deze gesproken podcast met Release International biedt Lazarus Yeghnazar, oprichter van Transform Iran, een zeldzaam, diep persoonlijk perspectief. Op basis van tientallen jaren verbondenheid met het land en zijn ondergrondse kerk beschrijft hij een natie die onder immense druk staat, maar ook een natie die een buitengewone spirituele verschuiving doormaakt.

“Dit is geen hardhandig optreden, dit is wreedheid”.

Internationale rapporten spreken van een “hardhandig optreden” tegen de protesten. Yeghnazar is duidelijk: die taal gaat niet ver genoeg.

Hij beschrijft wat er gebeurt als “compleet barbaars” – met jonge mensen, studenten en zelfs medisch personeel die verstrikt raken in het geweld. Sommige van de meest ontnuchterende verslagen zijn niet van de demonstranten, maar van degenen die hen proberen te helpen.

Artsen en verpleegkundigen zijn gearresteerd of zelfs gedood, alleen maar omdat ze de gewonden behandelden. In één geval werd een christelijke medewerker van dichtbij neergeschoten, niet omdat hij protesteerde, maar omdat hij de gewonden hielp.

Dit, legt hij uit, weerspiegelt iets dat dieper gaat dan politieke onrust. Het is een systeem dat onenigheid – elke onenigheid – ziet als een bedreiging die moet worden geëlimineerd.

Een natie onder langdurige druk

De protesten zijn niet uit het niets ontstaan. Ze zijn het resultaat van jaren van onderdrukking, ongelijkheid en toenemende frustratie – vooral onder jongeren.

Dit gaat niet alleen over politieke controle. Over een regime dat de natie ziet als iets dat het bezit.

De gevolgen zijn ernstig. Naar verluidt zijn er tienduizenden doden gevallen tijdens de onderdrukkingsacties en nog veel meer mensen zitten gevangen. Er komen nog steeds afschuwelijke verhalen naar buiten over tieners die in gevangenschap mishandeld en getraumatiseerd worden.

De situatie kan niet simpelweg worden gezien als een ‘moment van onrust’.

Conflict, lijden en een verdeeld antwoord

Over het recente conflict gebruikt Yeghnazar een treffende analogie: dit is een lang groeiende kanker die nu dringend om een pijnlijke ingreep vraagt.

Hij viert de vernietiging niet. Maar hij legt uit waarom sommige Iraniërs, vooral degenen die hebben geleden onder decennialange onderdrukking, de gebeurtenissen anders zien dan waarnemers van buitenaf.

Voor velen gaat het niet om politiek of geopolitiek, maar om overleven. Over het verwijderen van wat hij omschrijft als de krachten “die de natie verstikken”.

Tegelijkertijd is de humanitaire impact onmiskenbaar. Burgers zitten gevangen in de fall-out. Angst, instabiliteit en schaarste nemen snel toe.

De Kerk: Zichtbaar geloof kost geld

Voor christenen in Iran is vervolging niet theoretisch, maar zeer praktisch.

Yeghnazar legt het eenvoudig uit: geloof zelf mag getolereerd worden, maar zichtbaar geloof niet.

Je kunt rustig een christen zijn. Maar op het moment dat je je geloof begint te delen, anderen discipelt of nieuwe gelovigen doopt, loop je een risico. Hij denkt na over het onderwijs van Jezus over zout en licht zijn – en hoe dat vandaag de dag in Iran tot uiting komt. Gelovigen krijgen in feite te horen: wees zout, maar wees niet te zout; wees licht, maar schijn niet te fel.

De realiteit is dat wanneer het geloof zichtbaar wordt – wanneer het anderen begint te transformeren – dan komt de oppositie.

En toch is dit precies de reden waarom de kerk in Iran blijft groeien.

Een vergeten verhaal: De missionarissen die voorkwamen

Lang voor de huidige ondergrondse kerk werd Iran gevormd door generaties van christelijke missionarissen.

Ze bouwden ziekenhuizen en scholen en dienden gemeenschappen in het hele land – vaak tegen hoge persoonlijke kosten. Velen brachten hun hele leven daar door en liggen begraven in Iraanse bodem.

En toch, ondanks al hun opofferingen, was er in die tijd weinig zichtbaar fruit. Na meer dan een eeuw werk waren er slechts een paar honderd gelovigen met een moslimachtergrond bekend.

Yeghnazar legt uit dat het regime diezelfde missionarissen er later valselijk van beschuldigde buitenlandse spionnen te zijn.

Ze kwamen niet voor politiek of macht, maar om te dienen.

En hun nalatenschap wordt nu pas volledig gerealiseerd.

Van een handvol gelovigen naar een groeiende beweging

Wat er de afgelopen decennia is gebeurd, is opmerkelijk. Van slechts een paar honderd gelovigen is het aantal christenen in Iran gegroeid tot meer dan een miljoen.

Deze groei heeft geen typische patronen gevolgd. Ze is niet in de eerste plaats gedreven door openbare evangelisatie of institutionele uitbreiding. In plaats daarvan ontmoeten veel Iraniërs Jezus persoonlijk – vaak voordat ze ooit met een andere christen hebben gesproken.

Yeghnazar beschrijft hoe dromen en visioenen een belangrijke rol spelen. In het hele land melden mensen met verschillende achtergronden – moslims, mensen die worstelen met verslaving, mensen in crisis – ontmoetingen met Christus.

Het is stil. Het is persoonlijk. Maar het is wijdverspreid. En het verandert het spirituele landschap van de natie.

Voorbereiden op wat komen gaat

Terwijl een groot deel van de wereld zich richt op de huidige crisis, kijkt Transform Iran al tientallen jaren vooruit.

Er is een groeiend besef dat als het land zich opent – geleidelijk of plotseling – de behoeften immens zullen zijn. Trauma’s zitten diep. Gezinnen zijn gebroken. Verslaving, armoede en emotionele wonden treffen miljoenen mensen.

Yeghnazar spreekt over jaren van actieve planning: hoe hulp te bieden, hoe herstel te ondersteunen, hoe levens en gemeenschappen weer op te bouwen.

Onze visie is niet alleen evangelisatie, maar herstel. Niet alleen overleven, maar genezen.

Lees hoe Parel van Perzië genezing en herstel brengt aan mensen die trauma’s, verslaving en misbruik overwinnen.

Een toekomst met impact op de wereld

Ondanks alles blijft Yeghnazar ervan overtuigd dat het verhaal van Iran nog niet af is.

Hij gelooft dat het land zich op de een of andere manier zal openen. En als dat gebeurt, zal de kerk niet alleen intern groeien, maar ook beginnen uit te zenden.

Er is een visie dat Iraanse gelovigen zendelingen worden die hun geloof uitdragen naar andere naties, waaronder delen van de wereld waar de kerk zich comfortabel of stil heeft gevoeld.

Het is een opvallende omkering: van een van de meest onderdrukte omgevingen naar een bron van vernieuwing.

Een oproep om te bidden en samen te staan

De behoeften in Iran zijn dringend. Dit is een moment van zowel crisis als kansen.

Christenen worden geconfronteerd met druk en onzekerheid. Gezinnen worstelen met basisvoorzieningen, vooral nu de instabiliteit het dagelijks leven beïnvloedt. Toegang tot voedsel, medische zorg en veiligheid is niet gegarandeerd.

En toch is er veerkracht. Er is moed. En er is geloof.

Gelovigen over de hele wereld kunnen actief reageren:

• Bid voor bescherming, voorziening en vrijmoedigheid voor gelovigen. Bid voor verandering – ook binnen het leiderschap. Bid voor wijsheid als bedieningen reageren in een tijd van groeiende nood.
• Blijf op de hoogte met echte updates van binnenuit Iran – meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief.
• Geef om dringende humanitaire hulp, traumazorg en evangeliegericht Discipelschap te helpen bieden.

En voor degenen die van buitenaf toekijken, is het een uitnodiging – niet alleen om geïnformeerd te worden, maar om betrokken te raken.

Oorspronkelijk gepubliceerd op: Release Nederland