Door Michiel Bakker

In dit Nederlandse artikel van het Reformatorisch Dagblad deelt de Nederlands-Iraanse fietser Arotin Babakhani het verhaal achter zijn buitengewone tocht van 5.547 kilometer naar de Iraanse grens – een poging om aandacht en steun te vragen voor vervolgde christenen te midden van de aanhoudende humanitaire crisis en instabiliteit in Iran.

Terwijl conflicten, onderdrukking en onzekerheid het leven in Iran blijven bepalen, probeert Babakhani met zijn negen weken durende fietstocht de aandacht te vestigen op de realiteit waarmee Iraanse gelovigen en families die onder druk leven, worden geconfronteerd. Reizen onder de naam Cycling2MyRootshoopt hij gebed, praktische steun en een groter bewustzijn te mobiliseren voor hen die lijden in het land en onder ontheemde Iraanse christenen in Turkije en Armenië. Babakhani, die als kind met zijn familie uit Iran vluchtte vanwege religieuze vervolging, zegt dat de reis is geïnspireerd door een visioen dat hij op 19-jarige leeftijd kreeg. Langs de route wil hij verhalen delen van vervolgde christenen en in contact komen met gelovige Iraanse vluchtelingen die worden gesteund door Transform Iran.

Origineel artikel:

Fietsen is al vele jaren zijn passie. Na een intensief trainingstraject stapt Arotin Babakhani (36) zaterdag in zijn woonplaats Staphorst op de pedalen richting zijn geboorteland Iran om aandacht te vragen voor vervolgde christenen.

Ruim een week voor zijn vertrek zit Babakhani – getrouwd en vader van twee dochters van 8 en 5 jaar – aan de keukentafel in zijn woning in Staphorst. Hiervandaan vertrekt de installatiemonteur vrijdag voor een fietstocht van 5547 kilometer, die negen weken later moet eindigen op 30 kilometer afstand van de Iraanse grens.

Babakhani groeit met een jongere zus en een broer op in een Armeense wijk in de Iraanse hoofdstad Teheran. Zijn vader heeft een technisch bedrijf en is actief als jeugdleider in de kerk. “Haik Hovsepian, die in 1994 werd vermoord, was vroeger een van de pastors van mijn vader. We konden naar de kerk, maar het was wel riskant”, zegt Babakhani, die goede herinneringen bewaart aan de zondagsschool en de zomerkampen van de kerk van zijn jeugd.

In de jaren 90 wordt zijn vader direct en indirect bedreigd, vertelt Babakhani. “Hij werd bijvoorbeeld door motoragenten gevolgd en kreeg berichten van de overheid: “Weet je zeker dat je kinderen veilig op school zullen aankomen?” Dat hoorde ik allemaal pas later. Uiteindelijk besloten mijn ouders Iran te ontvluchten. We gingen naar Nederland, omdat hier een oom van mij woonde.”

Op zijn tiende verjaardag arriveert Babakhani in Nederland. Via het aanmeldcentrum voor asielzoekers in Ter Apel komt het gezin in opvanglocaties in achtereenvolgens Putten, Schalkhaar en Roden terecht. “Het was een onzekere tijd, die ik het liefst wil vergeten.”

Binnen twee jaar krijgen de Iraniërs een verblijfsvergunning. “Daarna woonden we acht jaar in Roden, totdat mijn ouders een huis kochten in Assen. Mijn vader is daar voorganger van de Iraanse kerk.”

Griekenland

In 2014 doet Babakhani vrijwilligerswerk onder Iraanse en Afghaanse vluchtelingen in Griekenland. Daar ontmoet hij een groep Finse christenen, onder wie Noora, met wie hij een relatie krijgt. “Een jaar later, op 14 augustus 2015, zijn we in Finland getrouwd. De volgende dag gingen we naar Nederland.”

Na enige tijd komt het echtpaar in Staphorst terecht, omdat daar “de wachttijd voor een socialehuurwoning het kortst was. Ik wist dat Staphorst een christelijk dorp is en vind het fijn dat mijn dochters hier opgroeien in een omgeving waar mensen dezelfde waarden en normen hebben als wij.”

Lange fietstochten maakt Babakhani al vele jaren. Zo fietste hij eerder 1200 kilometer naar het Italiaanse Milaan en 2800 kilometer naar Finland. De tocht naar Iran is, zegt de Staphorster, gebaseerd op een “visioen” dat hij op 19-jarige leeftijd kreeg. “Ik fietste naar Drachten. Onderweg hoorde ik een duidelijke stem. God zei tegen mij: Op een dag zul je naar de grens van Iran fietsen.”

Hoe hij weet dat dit de stam van God was? “Mijn vader heeft me al jong leren bidden”, reageert Babakhani.

Hij zei ook dat ik God mocht vragen om direct tegen me te praten. Dat heb ik gedaan. Daarna heb ik verschillende keren de stem van God gehoord. Het is ook een kwestie van verboden, jezelf oefenen in een leven met God en zo Zijn stem leren verstaan.

Sinds anderhalf jaar traint Babakhani specifiek voor de duizenden kilometers lange tocht. “Het laatste halfjaar ben ik er extra intensief mee bezig. Elke ochtend sta ik om halfvijf op. Dan heb ik een lange dag. Ik moet straks per dag minimaal 120 kilometer afleggen. Na zes dagen fietsen probeer ik op zondag rust te pakken.”

Tent

De route loopt via Duitsland, Tsjechië, Slowakije, Hongarije, Roemenië, Turkije en Georgië naar Armenië. Babakhani verwacht ongeveer 30 procent van de nachten in zijn tent door te brengen en verder in bed and breakfasts te overnachten. “Mijn vrouw zal me via internet helpen om adressen te vinden in de buurt waar ik ben.”

Via een website en sociale media zal Babakhani onder de noemer “cycling2myroots” onderweg verslag doen van zijn ervaringen. Het belangrijkste is voor hem om verhalen van vervolgde christenen door te geven. “In Turkije en Armenië zal ik christenen ontmoeten die de afgelopen jaren uit Iran zijn gevlucht en worden ondersteund door de organisatie Transform Iran. Hun verhalen zijn weinig bekend en moeten gehoord worden.”

Waar Babakhani het meest tegen opziet? “Het moeilijkste is dat ik voor het eerst mijn vrouw en twee kinderen meer dan twee maanden alleen laat”, zegt hij. Op 5 juli hoopt hij hen in het Syunikgebergte in Armenië weer in de armen te sluiten. “Daarna hebben we samen twee weken vakantie.”

Verboden

Het eindpunt van de tocht ligt op ongeveer 30 kilometer afstand van de Iraanse grens. “Het is voor mij niet veilig om Iran in te gaan, maar vanaf die plek kan ik het land zien. We zullen in het gebergte met christenen uit de Armeense kerk samenkomen om voor Iran te bidden.”

Op de actuele situatie in het land, na de aanval van Israël en de Verenigde Staten, heeft Babakhani beperkt zicht. “Het probleem is dat het internet in Iran vrijwel plat ligt. Het is al twee weken geleden dat ik voor het laatst iets van mijn familie daar heb gehoord. “We leven nog”, dat was alles. Als ik denk aan wat er in het land gebeurt en hoe de gemiddelde burger daaronder lijdt, breekt mijn hart.”

Babakhani wil geen bedrag noemen dat hij met zijn sponsortocht hoopt op te halen voor Transform Iran.

Dat vind ik lastig, omdat ik niet eerder zoiets heb gedaan. Het belangrijkste is mensen bewust te maken van de moeilijke situatie van christenen in Iran en hen bij de missie van de organisatie te betrekken, maar natuurlijk hoop ik ook de financiële ondersteuning van het werk te stimuleren.

Afbeelding header: Arotin Babakhani heeft anderhalf jaar intensief getraind voor zijn sponsorfietstocht naar het gebergte in de Armeense provincie Syunik, vanwaar er zicht is op de grens met Iran. (Transform Iran)

Afbeelding inzet: De fietsroute van Arotin Babakhani naar Armenië, dicht bij de Iraanse grens. (Transform Iran)

Oorspronkelijk gepubliceerd op: Reformatorisch Dagblad