By Michiel Bakker

In this Dutch feature article by Reformatorisch Dagblad, Dutch-Iranian cyclist Arotin Babakhani shares the story behind his extraordinary 5,547-kilometer journey toward the Iranian border—an effort aimed at raising awareness and support for persecuted Christians amid the ongoing humanitarian crisis and instability in Iran.

As conflict, repression and uncertainty continue to shape life inside Iran, Babakhani’s nine-week cycling journey seeks to highlight the realities facing Iranian believers and families living under pressure. Traveling under the name Cycling2MyRoots, he hopes to mobilize prayer, practical support and greater awareness for those suffering inside the country and among displaced Iranian Christians in Turkey and Armenia. Babakhani, who fled Iran with his family as a child because of religious persecution, says the journey was inspired by a vision he received at age 19. Along the route, he plans to share stories from persecuted Christians and connect with Iranian refugee believers supported by Transform Iran.

Original article:

Fietsen is al vele jaren zijn passie. Na een intensief trainingstraject stapt Arotin Babakhani (36) zaterdag in zijn woonplaats Staphorst op de pedalen richting zijn geboorteland Iran om aandacht te vragen voor vervolgde christenen.

Ruim een week voor zijn vertrek zit Babakhani – getrouwd en vader van twee dochters van 8 en 5 jaar – aan de keukentafel in zijn woning in Staphorst. Hiervandaan vertrekt de installatiemonteur vrijdag voor een fietstocht van 5547 kilometer, die negen weken later moet eindigen op 30 kilometer afstand van de Iraanse grens.

Babakhani groeit met een jongere zus en een broer op in een Armeense wijk in de Iraanse hoofdstad Teheran. Zijn vader heeft een technisch bedrijf en is actief als jeugdleider in de kerk. „Haik Hovsepian, die in 1994 werd vermoord, was vroeger een van de pastors van mijn vader. We konden naar de kerk, maar het was wel riskant”, zegt Babakhani, die goede herinneringen bewaart aan de zondagsschool en de zomerkampen van de kerk van zijn jeugd.

In de jaren 90 wordt zijn vader direct en indirect bedreigd, vertelt Babakhani. „Hij werd bijvoorbeeld door motoragenten gevolgd en kreeg berichten van de overheid: „Weet je zeker dat je kinderen veilig op school zullen aankomen?” Dat hoorde ik allemaal pas later. Uiteindelijk besloten mijn ouders Iran te ontvluchten. We gingen naar Nederland, omdat hier een oom van mij woonde.”

Op zijn tiende verjaardag arriveert Babakhani in Nederland. Via het aanmeldcentrum voor asielzoekers in Ter Apel komt het gezin in opvanglocaties in achtereenvolgens Putten, Schalkhaar en Roden terecht. „Het was een onzekere tijd, die ik het liefst wil vergeten.”

Binnen twee jaar krijgen de Iraniërs een verblijfsvergunning. „Daarna woonden we acht jaar in Roden, totdat mijn ouders een huis kochten in Assen. Mijn vader is daar voorganger van de Iraanse kerk.”

Griekenland

In 2014 doet Babakhani vrijwilligerswerk onder Iraanse en Afghaanse vluchtelingen in Griekenland. Daar ontmoet hij een groep Finse christenen, onder wie Noora, met wie hij een relatie krijgt. „Een jaar later, op 14 augustus 2015, zijn we in Finland getrouwd. De volgende dag gingen we naar Nederland.”

Na enige tijd komt het echtpaar in Staphorst terecht, omdat daar „de wachttijd voor een socialehuurwoning het kortst was. Ik wist dat Staphorst een christelijk dorp is en vind het fijn dat mijn dochters hier opgroeien in een omgeving waar mensen dezelfde waarden en normen hebben als wij.”

Lange fietstochten maakt Babakhani al vele jaren. Zo fietste hij eerder 1200 kilometer naar het Italiaanse Milaan en 2800 kilometer naar Finland. De tocht naar Iran is, zegt de Staphorster, gebaseerd op een „visioen” dat hij op 19-jarige leeftijd kreeg. „Ik fietste naar Drachten. Onderweg hoorde ik een duidelijke stem. God zei tegen mij: Op een dag zul je naar de grens van Iran fietsen.”

Hoe hij weet dat dit de stem van God was? „Mijn vader heeft me al jong leren bidden”, reageert Babakhani.

Hij zei ook dat ik God mocht vragen om direct tegen me te praten. Dat heb ik gedaan. Daarna heb ik verschillende keren de stem van God gehoord. Het is ook een kwestie van bidden, jezelf oefenen in een leven met God en zo Zijn stem leren verstaan.

Sinds anderhalf jaar traint Babakhani specifiek voor de duizenden kilometers lange tocht. „Het laatste halfjaar ben ik er extra intensief mee bezig. Elke ochtend sta ik om halfvijf op. Dan heb ik een lange dag. Ik moet straks per dag minimaal 120 kilometer afleggen. Na zes dagen fietsen probeer ik op zondag rust te pakken.”

Tent

De route loopt via Duitsland, Tsjechië, Slowakije, Hongarije, Roemenië, Turkije en Georgië naar Armenië. Babakhani verwacht ongeveer 30 procent van de nachten in zijn tent door te brengen en verder in bed and breakfasts te overnachten. „Mijn vrouw zal me via internet helpen om adressen te vinden in de buurt waar ik ben.”

Via een website en sociale media zal Babakhani onder de noemer ”cycling2myroots” onderweg verslag doen van zijn ervaringen. Het belangrijkste is voor hem om verhalen van vervolgde christenen door te geven. „In Turkije en Armenië zal ik christenen ontmoeten die de afgelopen jaren uit Iran zijn gevlucht en worden ondersteund door de organisatie Transform Iran. Hun verhalen zijn weinig bekend en moeten gehoord worden.”

Waar Babakhani het meest tegen opziet? „Het moeilijkste is dat ik voor het eerst mijn vrouw en twee kinderen meer dan twee maanden alleen laat”, zegt hij. Op 5 juli hoopt hij hen in het Syunikgebergte in Armenië weer in de armen te sluiten. „Daarna hebben we samen twee weken vakantie.”

Bidden

Het eindpunt van de tocht ligt op ongeveer 30 kilometer afstand van de Iraanse grens. „Het is voor mij niet veilig om Iran in te gaan, maar vanaf die plek kan ik het land zien. We zullen in het gebergte met christenen uit de Armeense kerk samenkomen om voor Iran te bidden.”

Op de actuele situatie in het land, na de aanval van Israël en de Verenigde Staten, heeft Babakhani beperkt zicht. „Het probleem is dat het internet in Iran vrijwel plat ligt. Het is al twee weken geleden dat ik voor het laatst iets van mijn familie daar heb gehoord. „We leven nog”, dat was alles. Als ik denk aan wat er in het land gebeurt en hoe de gemiddelde burger daaronder lijdt, breekt m’n hart.”

Babakhani wil geen bedrag noemen dat hij met zijn sponsortocht hoopt op te halen voor Transform Iran.

Dat vind ik lastig, omdat ik niet eerder zoiets heb gedaan. Het belangrijkste is mensen bewust te maken van de moeilijke situatie van christenen in Iran en hen bij de missie van de organisatie te betrekken, maar natuurlijk hoop ik ook de financiële ondersteuning van het werk te stimuleren.

Header image: Arotin Babakhani heeft anderhalf jaar intensief getraind voor zijn sponsorfietstocht naar het gebergte in de Armeense provincie Syunik, vanwaar er zicht is op de grens met Iran. (Transform Iran)

Inset image: De fietsroute van Arotin Babakhani naar Armenië, dicht bij de Iraanse grens. (Transform Iran)

Originally published on: Reformatorisch Dagblad